Boyner'den Sözde "Kişiye Özel İndirim"

Bu akşam (3 Nisan 2018) iş çıkışı serviste giderken eşim whatsapp’dan bir mesaj iletti. Boyner bu ay doğum gününü kutlayacak olan eşime özel bir indirim kodu göndermişti:

Kendi kendime ne güzel bir uygulama, demek ki böyle bir bütçe ayırmışlar, herhangi bir ürün kısıtlaması ya da indirim öncesi fiyat üzerinden gibi kısıtlama da koymadan direk indirim sunmuşlar, avantajlı şeyler çıkabilir diye düşünüp, eve gidince Boyner’in sitesini bir inceleyim diye kendi kendime plan yapmıştım.

Ardından üstünden çok geçmeden, yine servisteyken bu kez bana bir SMS geldi. Gönderen yine Boyner’di. Bu kez kelimeler ve indirim kodu değişmişti, ama indirim oranı, tek ürün şartı ve indirimin geçrli olduğu mecra aynıydı.

Mesajı okuyunca bir tüketici olarak Boyner’den acayip soğudum. İnsanlara türlü algı oyunları yaparak kendilerini “özel” hissettirmeye çalışarak herkese uygulanan fiyatı “avantajlı” ya da “fırsat”mış gibi sunarak kendilerince “akıllı” bir pazarlama stratejisi takip ediyorlardı. Muhtemelen önce bindirip sonra da bu sistemle indireceği fiyatlarla hasılat hanesine Nisan ayında güzel bir tutar ekleyeceklerdir ama uyguladıkları bu yöntemin arka planını gören tüketiciler Boyner’den alışveriş yaparken sözde indirimlere bir daha kolay kolay inanmayacaktır.

Boyner’de bu stratejileri belirleyen ekibe saygılarımla,

Cem Boyner’den Vergi Konusunda Bir Hatıra

Özlem Gürses Tatar, Başarısızlık Hikayeleri – Bazen Olmaz adlı kitabında iş, spor, sanat dünyasının önde gelenleriyle röportajlar yapıp kendi başarısızlık hikayelerini dinleyerek okuyucularıyla paylaşmış. Herkesin ‘çok’ olmakla, güçlü olmakla, muktedir olmakla, hep kazanmakla övündüğü bir dünya oldu burası… ve tuhaf bir biçimde herkesin gün geçtikçe yalnızlaştığı, mutsuzlaştığı bir dünya. Ve işte böyle bir dünyada  “başarısızlıktan” söz eden bir kitap. Keyifle ve öğrenerek okuduğum bu kitabın Cem Boyner’e ayrılan bölümünde Cem Beyin paylaştığı kısa bir hatırası var. Özellikle sorumlu vergiciliğin gündemde tartışıldığı bugünlerde oldukça vurucu bir örnek olduğu için paylaşmak istedim.

Bir gün Maraş’tayız, bir toplantımız var, daha siyasi partiyi kurmamışız. Büyük bir salon, altı yüz kişi. Salonda sakallı bir genç vardı, kalktı dedi ki “Ben şeriatçıyım, vergi filan vermem.”

Önden bir beyefendi izin istedi, “Ben cevap verebilir miyim?” diye. “Buyurun” dedim.

Kalktı dedi ki, sene 1993, Matild Manukyan vergi rekortmeni, “Delikanlı, sen vergini ver. Eğer vergi vermezsen Matild Manukyan’ın verdiği vergi ile maaşı ödenen imamın arkasında namaza durmak zorunda kalırsın.”

Bu güzel 90'a ayak içiyle plaseden sonra sakallı genç vergisini yatırdı mı yoksa Matild Manukyan'ın ödediği vergi ile maaşını alan hocanın arkasında namazını kılmaya devam etti bilinmez ama herkesin vergi konusunda sorumluluğunu yerine getirmesi gerektiği tartışmasız bir gerçek.

Bu arada kimdir bu Matild Manukyan derseniz, hakkında kısa bir araştırma yapınca bakın karşıma neler çıktı: İş hayatına, sosyete terziliği ile başladı. Eşinin ölümünün ardından, oğluyla tek başına kaldı. Açtığı atölyede kıyafet dikerek para kazandı. Karaköy'de babasına ait binaları, genelev işletmecilerine kiraya verdi. Buradan alacağını ödemeyen bir kiracısı vasıtasıyla, geneleve ortak oldu. Önce ev sahipliği ile bu işe başladı. Yıllar içinde işlettiği genelevlerden kazandığı paralarla çok sayıda gayrimenkul aldı. Üstüste vergi rekortmeni seçildi. Ölümünden sonra mal varlığı açıklandığında 2000’den fazla gayrimülkü olduğu ortaya çıktı. Bunların arasında en bilinenleri 500 daire, 50 dükkân, 4 han, 4 yazlık, 220 ticari taksi plakası, 37 genelevi, 40 bina, 2 fabrika, Kalamış’ta yat, bir Rolls-Royce, dört BMW ve dört tane de Mercedes otomobil ile Antalya’da bir otel yer alıyor.

Bugünün benden notu: Bence haftasonlarını böyle kitaplar okuyarak, ailenizle ilgilenerek geçirin. Can sıkıcı maillerle insanları üzmeyin.