Yeni İş ve Yeni Başlangıçlar

Oturdum bilgisayarın başına, girdim Google’a ve şunu yazdım: “iş yeri veda”. Çıkan sayfalardan birinde Capital dergisinin birçok yönetici ile yaptığı “iş yerine veda” üzerine röportajını okumaya başladım. Birçok iyi firmanın tepe yöneticisinin konuyla ilgili hatıralarını okudum. Dilerseniz siz de bu röportajları buradan okuyabilirsiniz.

Bu röportajlar içerisinden bir bölüme takıldım:

“yeni başlangıçlara yer açabilmek, yeni yolculuklara çıkabilmek, yeni yerler yeni yolcular tanıyabilmek, sadece kendimize değil başkalarına da bu imkanı verebilmek için veda zamanını, hüzünle ve aynı zamanda da sevinçle de yaşayabilme cesaretini gösterebilmeliyiz.”

Yukarıda yazılana benzer şekilde, daha önce blogumda “Who moved my cheese?” adlı kitabı okuduğumu ve beni etkilediğini, cesaretlendirdiğini buradan paylaşmıştım.

Sonrasında o cesaret fırsatla buluştu ve ben de kariyerime, bana daha iyi fırsatlar sunacağına inandığım bir başka firmada devam etme kararı aldım. Yukarıda paylaştığım gibi o yenilikleri test etmek için kendimde yeterli gücü hissettim ve o riski aldım. Bu cesareti gösterebilmek de benim adıma bir başarıdır. Yeni bir yolculuğa çıkacak olmanın ne gibi yükler ve sorumluluklar getireceğinin de bilincindeyim. Üzerime düşeni fazlasıyla yapıp yeni başarı hikayeleri yazmak ve sevinçlerimi sevdiklerimle paylaşmak istiyorum.

Who Moved My Cheese?

Ben de çok güzel, yapıcı düşünceler oluşturdu bu kitap...Kesinlikle motive edici!

Ekşi'den bir alıntı yapmak istiyorum kitap hakkında:

çoğu insan başına gelenlere karşı harekete geçmekte zorlanıyorlarsa, her ne kadar herkes çok açıkmış gibi görünmeye çalışsa da değişim insanları korkutuyorsa, çaresizleştiriyorsa, ve sorunların çözümü söylemekte kimsenin zorlanmadığı 'değişime ayak uydurmak'sa ama bunu uygulamak zorsa, insanlara durumu basit cümlelerle embesile anlatır gibi anlatmak da yararlı olabilir. bazen çok basit şeyler gözardı edilebildiğinden kitabın basit dili durumu en açık şekilde anlatmaya yönelik olabilir gayet. zira herkes her şeyin farkındaysa neden bu kadar mutsuz insan var dünyada? kitaplarda sofistike bir anlatım biçimi olmalıdır şeklinde bi düşünceye sahip olmadan, okurken kendini zeki hissetmeye şartlanmadan çerez niyetine bi akşamda okunabilecek bir kitap. çünkü insan zihni karmaşıktır, ve bir gün okunanlar bilincin derinliklerinden çıkagelebilir. ufacık bi alıntı yapacak olursak 'when you move beyond your fear, you feel free' der, ne de doğru der.

Aynı gün başlayıp bitirivereceğiniz çok faydalı bir kitap, okuyun ve okutturun....