Azla Mutlu Olmanın Günü: Çamlıca’nın Eşiğinde Kısa Bir Durak

Bugün “az ama iyi”nin günü: Çamlıca’nın tepesinden kısa bir nefes, dün insan gibi çalışmanın verdiği huzur, Bursa’ya doğru yola çıkmadan önce ruhu besleyen küçük ritüeller: müzik, kahve, bir kitap, bir yürüyüş. Minimalizmin kısacık ama yerinde bir selamı.

🌄 Açılış — Odanın Penceresinden

Çamlıca’nın zirvesinden olmasa da tepesinden diyebileceğim bir noktadan; camı açık, 26 derecede ısıtılmış bir odada manzaraya bakıp zamanımı değerlendiriyorum.
Yazmak benim terapimse, müzik ve kahve en iyi eşlikçilerim. Çok şükür…

Dinleme modu:

• 🎧 Bugünün listesi: “Deep Focus” ya da “Chill & Study”
• ☕ Kupadaki: Orta kavrulmuş, şekersiz, sade

Yorum daveti: Sen yazarken ne dinlersin? Hangi kahve/çay sana eşlik eder? Yorumlara yaz. 👇

---

🧠 İş Ritmi — “Dün İnsan Gibi Çalıştım”

Dün, uzun zamandır ertelediğim “kendimce iyi çalışma” disiplinine geri döndüm. Gelişimime, güncel kalmama ve işimde fark yaratmama nasıl iyi geldiğini yeniden hissettim.
“İşte bu ya!” dedim. Umarım arkası gelir.

Mini yansıma (aç/kapa)

• Bugün bir şeyi “uzun zamandır yapmıyordum” dedirten ne vardı?
• Bunu sürdürmek için atılacak bir mikro adım ne olabilir?

---

🚗 Yol & Sohbet — Bursa’ya Doğru

Bir saat sonra oğlumu alıp öğle yemeğinden sonra Bursa’ya yola çıkıyorum. Kapalı havada uzun yolun verdiği dingin düşünme, biraz sohbet, biraz da sessizliğin kıymeti…

Yol hazırlık listem:

• İyi bir çalma listesi
• Atıştırmalık su/kuruyemiş
• Not defteri (aklına gelenler için)
• Kitap yerleşti mi çantaya?
• Powerbank

Okur sorusu: Uzun yolda mutlaka yaptığın bir şey var mı? (Favori şarkı, mola noktası, ritüel…) Yorumlarda buluşalım.

---

📚 Ruhu Besleyenler — Kitap, Yürüyüş, Spor

Bu sabah spor salonundaki egzersizin üzerine, yarın sabah sahilde uzun bir yürüyüş eklemeyi planlıyorum. Yanıma da ruhumu iyi besleyeceğine inandığım bir kitap aldım.

Kendime not:

• En az 30 dk sahil yürüyüşü
• Telefonsuz bir bölüm okuma
• Bir fikir/duygu cümlesi not et

Okur önerisi (aç/kapa)

• “Son dönemde beni en iyi besleyen kitap/deneme:”
• “Yürürken zihnimi açan alışkanlık:”
• “Müziği susturup sessizliği dinlediğim an:”

---

🌱 Minimalizm Köşesi — Azla İyi

Minimalist yaşamak, azla mutlu olmak, hayatına şükürleri katabilmek…
Bu yazı da kısa, az ama yerli yerinde kalsın.

Bugünün mini anketi: Hangisi bugün sana daha çok iyi gelir?

• 20 dakikalık yürüyüş
• 10 sayfa kitap
• 5 dakikalık nefes egzersizi
• Bir kişiye içten bir teşekkür

Günün şükrü: Şu an teşekkür ettiğin tek bir şey yaz.

---

🧭 Kapanış — “Bir Sonraki Sefere Dek”

Kısa, az ama anlamlı: Bugünlük bu kadar. Bir sonraki sefere dek, sağlıcakla…

Okura çağrı:

• Yorumlara bir cümlelik yol arkası notunu bırak.
• Bu yazıyı bugün ihtiyacı olan bir kişiyle paylaş.
• Haftaya kendine tek bir mikro hedef seç ve takvimine koy.

---

Bu içeriği yapay zeka ile ürettim. İçeriğin ham hali ise burada:
Volkan Yorulmaz: Çamlıca'da Yavaş Bir Sabah

Çamlıca'da Yavaş Bir Sabah

Çamlıca'nın zirvesinden olmasa da tepesinden diyebileceğim bir noktadan, camı açık tertemiz havayı içine almış ama 26 derecede klima ile de ısıtılmış bir odadan manzaraya bakıp zamanımı değerlendiriyorum. İçimdekileri buraya akıtmak benim terapimse eğer, yazmaya en güzel eşlik eden iki şey, müzik ve kahve de yanımda ise çok şükürler olsun...

Hep işlerden bahsediyorum, yine aynı tekrara düşmeyeceğim. Tek bir satırla geçiştireyim: Dün insan gibi çalıştım. Gelişimim, güncel kalmam ve işlerimde fark yaratabilmem için bunun ne kadar iyi geldiğini dün ne zamandır yapamadığım şeyleri yaptığımı düşündükçe "işte bu ya!" diyorum. Umarım dahası gelir.

Bugün, hatta bir saat sonra oğlumu alıp bir öğle yemeği yedikten sonra Bursa'ya yola çıkacağım. Bu kapalı havada uzun yol yapmak, biraz sohbet, biraz dingin bir şekilde düşünmek bir fırsattır ve ruhuma iyi gelecektir. Yanıma da ruhumu besleyeceğine inandığım bir kitap da aldım. Bu sabah yaptığım spor salonundaki egzersizin üzerine yarın sabah da sahilde uzun bir yürüyüşü katarsam, daha ne olsun.

Minimalist yaşamak, azla mutlu olmak, hayatına şükürleri katabilmek güzel şey. Bu yazı da böyle az, kısa ama anlamlı bir şekilde kalsın burada. Bir sonraki sefere dek, sağlıcakla...

Çıkmadan bir tane de Insta'ya hikaye gönderdim...

Bu içeriği bir de AI'e teslim edip ilgi çekici hale getirmesini istedim. Sonuç burada: Volkan Yorulmaz: Azla Mutlu Olmanın Günü: Çamlıca’nın Eşiğinde Kısa Bir Durak

Sabırla Yola Devam...

Yeniden umut etmek için o gücü içinde bulmak zor geliyor bazen… Zorlandım, kabul etmekte, içime sindirmekte, ama mevcut durumu ancak kendimin değiştirebileceğini de bildiğim için o ‘kafa’dan çıkardım kendimi.

Kalkıp yerimden, rutinimden çıkıp tekrar mücadeleye kaldığım yerden ancak bu kez farklı bir şeyler deneyerek bir daha başladım. “Vazgeçtim” demeden inatla devam ediyorum, edeceğim. Kimseyle kıyaslamadan kendi yolumdan, kendimden de ödün vermeden olacağını göstereceğim. En temel hedefim bu, biliyorum ki tüm diğer hedeflerin bunun ancak alt başlıkları olur.

Sabırla yola devam…

Viraja Giriyorum

Çok önemli bir mail attım az önce. "İnşallah hayırlısıyla olur" dediğim bir hayalime giden yolda, önemli bir dönemeçteyim. Bu da o yolda alınması gereken önemli virajlardan biri. Umarım savrulmadan, şeritten çıkmadan alnımın akıyla yolculuğa devam ederim.

 

Metin Hara ile Düşünce Gücü Eğitimi

Metin Hara’yı 13 Ocak 2017 Cuma günü Antalya’da Regnum Carya Otel’de butik bir eğitimde dinleme fırsatı buldum. Son derece samimi tavırları ve rahat haliyle sunumu adeta doğallığın tanımı gibiydi. Su gibi akıcı olan eğitime kendimi ne kadar çok kaptırsam da arasıra elim not defterime gidip bir şeyleri not alabildim.

Metin Hara ile fotoğraf çektirme şansına eriştiğim gibi, kendisinden fotoğrafa güzel de bir yorum aldım.

İşte bu eğitimden yazıya dönüşenler:

• Birkaç miligram stres seni annene bile düşman eder.
• Katil ile aziz arasındaki fark karakter değil, hormondur.
• Tehlike, korkuya sebep olur. Korku da tepkiye sebep olur.
• Zihinle savaşamazsınız. Hormonları değiştirdiğinizde bir şeyler değişmeye başlar.
• Ana geldiğinde mutluluk hormonu salgılarsın. Kaliteli vakit geçirdiğinde o durumdasındır.
• Stres yaparak bağışıklığı çökertiyoruz. Bu da kanser olmamıza sebep oluyor.
• İnsan sevdiği şeye konsantre olmaz. (çocuk – playstation ilişkisi)
• NASA’ya göre 8-26 dakika arası nefes eğitimi stresten kurtulmak için çok faydalıdır.
• Günde 10 dakikadan 3 hafta nefes egzersizi ile başarılı bir değişim gerçekleştirilir. (mastery over the mind) Nefes egzersizini gece yaparsan dingin uyanırsın, sabah yaparsan daha tahammüllü olursun. İlk 5 dakika hormonlarla zihin savaşı yaşanır, ardından hormonlar kazanır. Nefes egzersizi yaparken hayatı durdurma, hayatın içine sok.
• Problemin ardında değil de kaynağında çözüm arayışında bulunun. “Yanmayacak yüzey yaratın.”
• Hayallerinden vazgeçmek için hiçbiri gerçek değil.
• Zihni kırıcı bir hareketle tekrar ayağa kaldırmaya “mind shift” deniyor.
• Kanıt değerlidir ama sınır çizer, ilk uçan uçmayı denemeden uçamazdı.
• Kendine yeterince zaman harcamıyorsan, başka birçok şey için zaman harcıyorsundur.
• Cevizi kırıp içini göremeyen, hepsini kabuk zanneder.
• Bugün yaptığın bir hareket yarın ki kahkahanı artırabilir ya da gözyaşını azaltabilir.
• Her andan keyif al, şu an burada ol.
• Her dert çaresiyle birlikte doğar.“Anlam” geçici olmayan bir motivasyon kaynağıdır. Anlam koyduğun şeylerde engelleri aşabilecek bir zihin yapısında olursun.
• Neden yaşıyorsun? Bunu düşün…

Bu arada Metin Hara’nın ikinci kitabını ağır ağır, altını çize çize okumaya devam ediyorum. Yukarıdaki notlar hoşunuza gidiyorsa mutlaka kitaplarını okumanızı öneririm. İlgilenenler, ilk kitaptan aldığım notları da hap gibi aşağıdaki linkten okuyabilirler:

http://volkanyorulmaz.blogspot.com.tr/2016/03/metin-haradan-geriye-kalanlar.html

Yeni İş ve Yeni Başlangıçlar

Oturdum bilgisayarın başına, girdim Google’a ve şunu yazdım: “iş yeri veda”. Çıkan sayfalardan birinde Capital dergisinin birçok yönetici ile yaptığı “iş yerine veda” üzerine röportajını okumaya başladım. Birçok iyi firmanın tepe yöneticisinin konuyla ilgili hatıralarını okudum. Dilerseniz siz de bu röportajları buradan okuyabilirsiniz.

Bu röportajlar içerisinden bir bölüme takıldım:

“yeni başlangıçlara yer açabilmek, yeni yolculuklara çıkabilmek, yeni yerler yeni yolcular tanıyabilmek, sadece kendimize değil başkalarına da bu imkanı verebilmek için veda zamanını, hüzünle ve aynı zamanda da sevinçle de yaşayabilme cesaretini gösterebilmeliyiz.”

Yukarıda yazılana benzer şekilde, daha önce blogumda “Who moved my cheese?” adlı kitabı okuduğumu ve beni etkilediğini, cesaretlendirdiğini buradan paylaşmıştım.

Sonrasında o cesaret fırsatla buluştu ve ben de kariyerime, bana daha iyi fırsatlar sunacağına inandığım bir başka firmada devam etme kararı aldım. Yukarıda paylaştığım gibi o yenilikleri test etmek için kendimde yeterli gücü hissettim ve o riski aldım. Bu cesareti gösterebilmek de benim adıma bir başarıdır. Yeni bir yolculuğa çıkacak olmanın ne gibi yükler ve sorumluluklar getireceğinin de bilincindeyim. Üzerime düşeni fazlasıyla yapıp yeni başarı hikayeleri yazmak ve sevinçlerimi sevdiklerimle paylaşmak istiyorum.