Bazen sabredersin, bazen hayal edersin, bazen ilham duyarsın, bazen güneşli günlerin yakın olduğuna inanırsın... İşte bu bazenlerin sıklaştığı günler geçiriyorum. Günlerden Çarşamba (an itibariyle sabah saatleri) ve Pazar akşamüstünden beri aynı evde yaşadığım oğlumu göremiyorum. Yoğunluğun ciddi anlamda tavan yaptığı bir süreçten geçiyorum. Adeta bir sınanma testi. Sakin olup belirli bir plana sadık kalmaya çalışıyorum ve işimi yapmaya gayret ediyorum. Yarın her üç ayda bir yaptığımız ve hem benim hem de amirlerimin çok önem verdiği bir sunum yapacağım. Sunumun dönemi bir de yılın son çeyreğini içine alınca kesinleşen finansal tabloların önemi daha da artıyor. Böyle olunca hem içerik hem de sunuş ekstra önemli bir hal alıyor. İşte son günlerdeki tüm çalışmalarım da bunun tatmin edici hatta mümkünse beklentiyi aşan seviyede olması için...
Pazartesi gecesi onbirbuçuk, Salı gecesi onikibuçukta eve gelip sabah altıda kalkma rutinime sadık kalarak kendimi bir hayli yorduğumun farkındayım ama zamanı ne kadar yönetsem de iyi bir sunum içeriği için bu duruma katlanmam gerekiyor. Son zamanların moda tabiriyle 'Content is the King' bu sebeple yoğun ve özgün içerik için çokça mesai yapmam gerekti. Bugün ise sunum öncesi son gün olması sebebiyle daha stratejik davranıp daha az mesai yapıp (yine mesai olacaktır ama hafifletilmiş diyelim) hem dinlenme fırsatı bulma hem de ailemle biraz vakit geçirip moral/motivasyon yüklemek istiyorum. Umarım evdeki hesap çarşıya uyar.
Ve yarın büyük gün gelecek... Derbi maçlarda santra vuruşunda spiker "Artık tüm Türkiye susacak futbolcular konuşacak" der ya benimki de öyle bir ruh hali oluyor. Umarım herşey yolunda gider ve su gibi akar. Allah yardımcım olsun, gerisi teferruat olacaktır.
Efendim yukarıdaki satırları yazdıktan sonra yayımlama fırsatı "yoğunluk" sebebiyle bulamamıştım, bugün itibariyle sunum faslı bitti. Yukarıda da sunumdan geriye kalan bir kareyi bulabilirsiniz. Üç ay sonra sahnelerde powerpoint ile buluşmak dileğiyle...
