Z-Report of Belgrade Finance Workshop

After the 4-day Belgrade Finance Workshop, following a restful Saturday and Sunday, let's take a look at the Z-Report of my Belgrade visit...

My First Belgrade View

I see it as an opportunity to enrich ourselves with the lessons and gains we draw from experiences. I actually gained the most important experience of this workshop right at the beginning. I woke up at 4:30 for my 8:25 flight to Belgrade, filled up my car with gas, set the cruise control to 90 km after I fueled up, found a parking spot at Sabiha Gökçen Airport, and paid for 4 days. After passing through security, when it was my turn for passport control, the officer asked, "What are you doing here?" and informed me that my flight was from Istanbul Airport. The sweat that poured out of my body at that moment taught me a valuable lesson. I did something I had never done before and quickly crossed from Asia to Europe in the left lane, "a little fast." Luckily, I had left for the airport three hours before the flight, so even though I was at the wrong airport, following the rules had paid off.

After the wrong airline experience, relaxation in the lobby

Upon landing in Belgrade, I went to the place where taxis were waiting to go to the Hyatt Hotel where I would stay. The first five taxis didn't allow me to pay with a credit card, but the sixth taxi accepted, so I chose it.

Before setting out, I had given myself advice to turn these two days of a four-day workshop, which would be spent on the road for two days and in meetings for two days, into an opportunity for mental relaxation. Even though I set Teams offline and configured Outlook to turn off notifications, when I arrived at the hotel before nine in the morning and the room was not yet cleaned, I found myself sitting at a table thinking, "Let me clean up some emails so they don't stay on my mind." By the way, it was a little challenging to get used to the time difference, especially since my flight from Istanbul landed in Belgrade at 8:10, 15 minutes earlier than expected. After receiving my room around 11, I went to a nearby mall, walked around, had lunch, and then walked to the city center using Google Maps. Although I had no problem walking on the way, rain became an issue when I arrived. When I couldn't find a place in three cafes, I finally found a wooden chair in the fourth cafe and enjoyed a book and coffee. I thought about returning to the hotel before the rain got worse and before it got too late, but my umbrella couldn't protect me from the splashing cars on the roadside. Especially when crossing the bridge, the buses not slowing down caused my pants and boots to get wet every time. I went back to the room, warmed my feet with the hairdryer, and recovered. Then, another round of email cleaning, followed by an evening dinner with friends at the hotel, and the first day ended.

When You're Tired, the Best Dinner Option is the Hotel

The second day had a schedule focused on business matters. The highlight of the day was seeing our former football player Dusko Tosic at the restaurant we went to for lunch. I immortalized my trip to Belgrade by taking a photo with him. For dinner, we went to an Italian restaurant. The food was excellent, and the atmosphere was very warm. Of course, because I sat inside without taking off my jacket, when we went outside, I started shaking so much in the cold night air that my legs seemed to lose control. Fortunately, I quickly returned to normal with some movements before anyone saw.

Dusko Tosic & me

The agenda for the third day was lighter. After a meeting at the office, we had lunch and then went bowling as a team. In an area where I wasn't competitive, I chose to enjoy myself. I think such activities are very useful for breaking down the walls at the workplace the next day and for teams to communicate more effectively, of course, without going overboard.

Bowling with the Team

The last day coincided with Black Friday. After packing up my room and checking out at 10:00, I went to the nearby mall again. Unlike the first day, there was a tremendous crowd in the early hours this time. Especially the crowd at Zara was comparable to the Zara in Istanbul. Anyway, after buying a outfit for my son Okan and chocolates for home, I completed my shopping duty, first going to the hotel and then to the airport. Speaking of the airport, where are the airports in Istanbul and where is the airport in Belgrade? I observed once again that I was quite knowledgeable about this. Unlike the arrival, this time the flight I boarded at 14:45 landed in Istanbul at 18:30. I arrived home in 1 hour and 15 minutes in Friday traffic and, after the exciting gift presentation and recounting my experiences, returned to our normal life.

Circle of Trust

Belgrad'a Gittim ama Ne Gidiş

Dört günlük Belgrad workshop’ını takiben Cumartesi ve Pazar dinlendikten sonra ziyaretimin bir Z raporunu alalım bakalım…

Deneyimlere çıkardığımız dersler ve kazanımlarımızla zenginleşmek olarak bakıyorum. Şu workshop’un en önemli deneyimini de daha yolun başında elde ettim. 8:25’teki Belgrad uçuşum için 4:30’da kalktım, aracıma benzin alıp yol bilgisayarını da 90 km’ye sabitledikten sonra Sabiha Gökçen Havalimanı’nda bir park yeri bulup 4 günlük ödemesini yaptım. Güvenlik kontrolünden sonra pasaport kontrolü için sıra bana geldiğinde görevlinin “senin ne işin var burda?” deyip uçuşumun İstanbul Havalimanı’ndan olacağını söylemesi ile vücudumdan boşalan ter bana güzel bir ders aldırttı. Hiç yapmadığım işi yapıp sol şeritten “biraz hızlı” bir şekilde Anadolu’dan Avrupa’ya geçtim. Neyse ki uçuştan 3 saat önce havalimanında olacak şekilde yola çıkmıştım, yanlış havalimanında da olsam, kurala uymak işe yaramıştı.

Belgrad’a indiğimde kalacağım Hyatt otele gitmek için taksilerin beklediği yere gittim. İlk beş taksi kredi kartı ile ödememe izin vermedi ama altıncı taksi kabul etti, ben de onu seçtim. 

Yola çıkmadan önce, bu iki günü yol iki günü de toplantı şeklinde geçecek dört günlük workshop’u biraz da kafa olarak dinlenmem için fırsata çevirmek konusunda kendime öğütler vermiştim. Cep telefonumda Teams’i offline gözük, Outlook’u da bildirimleri kapa şeklinde ayarlasam da, sabah dokuz olmadan otelde olunca oda temizleninceye kadar “hadi biraz mailleri temizleyeyim de aklımda kalmasın” kafasıyla kendimi bir masada çalışırken buldum. Bu arada sabah 8:25’te İstanbul’dan kalkan uçağımın Belgrad’a 8:10’da inmesi de saat farkına alışmak konusunda ufak bir zorluktu. Odamı 11 gibi teslim aldıktan sonra hemen kendimi otelin yakınındaki AVM’ye atıp bir çevreyi gezdim, karnımı doyurdum ve sonra da Google Haritalar ile şehrin merkezine yürüdüm. Yürümekle bir sorunum olmadığı için gidişte sorun yaşamasam da vardığımda başlayan yağmur sıkıntı olmuştu. Üç tane kafeyi deneyip yer bulamayınca dördüncü kafede bir tahta sandalye bulup kitap ve kahve keyfi yapabildim. Vakitlice ve yağmur daha da şiddetini artırmadan otele döneyim diye düşündüm ama şemsiyem beni yol kenarından hızlıca geçen arabaların ıslatmasına karşı koruyamadı. Özellikle köprüden geçerken o otobüslerin yavaşlamaması, her seferinde pantolonumun ve botlarımın ıslanmasına sebep oldu. Odaya geçip saç kurutma makinasıyla ayaklarımı ısıtıp kendime geldim. Sonra yine bir mail temizliği ve ardından arkadaşlarla buluşup otelde yenilen akşam yemeği ile ilk gün bitti.

İkinci gün iş konularının yoğunlukla konuşulduğu bir ajandaya sahipti. O günün en güzel yanı öğle yemeği için gittiğimiz restoranda eski futbolcumuz Dusko Tosic’i görmek oldu. Kendisiyle bir fotoğraf çektirerek Belgrad seyahatimi ölümsüzleştirdim. Akşam yemeğe bir İtalyan restoranına gittik. Yemek gayet güzel, ortam da oldukça sıcaktı. Tabi ben içeride ceketimi çıkarmadan oturduğum için dışarı çıktığımızda gecenin yarısı soğuyan havada öyle bir titremeye başladım ki, adeta bacaklarım kontrolden çıktı. Neyse ki kimse görmeden hareket etmemle normale döndüm.

Üçüncü gün ajandamız daha hafifti. Ofisteki toplantı sonrası önce bir öğle yemeği yiyip ardından ekipçe yürüyerek bowling oynamaya gittik. İddialı olmadığım bir alanda keyif almayı seçtim. Bence bu tarz etkinlikler, ertesi gün insanların iş yerindeki duvarlarını kırması ve daha etkili iletişim kuran takımlar olması için çok faydalı, tabii ki ölçüyü de kaçırmamak lazım.

Son gün ise Black Friday’e denk geldi. 10:00’da odamı toparlayı check-out yaptıktan sonra yine otelin yakınındaki AVM’ye gittim. İlk günden farklı olarak bu kez sabahın erken saatlerinde müthiş bir kalabalık vardı. Özellikle Zara’daki kalabalık İstanbul’daki Zara ile kıyaslanacak cinstendi. Neyse ben de Okan için bir kıyafet, ev için de çikolatalar aldıktan sonra alışveriş görevimi de tamamlayarak önce otele sonra da havalimanına geçtim. Havalimanı demişken, nerede İstanbul’daki havalimanları nerede Belgrad’daki havalimanı. Bu konuda baya iyi olduğumuzu bir kere daha gözlemledim. Gelirkenkinin aksine, bu kez 14:45’te bindiğim uçağım 18:30’da İstanbul’a indi. Cuma trafiği ile 1 saat 15 dakika’da eve vardım ve o heyecanlı hediye takdim etme ve başımdan geçenleri aktarma seansı sonrası normal hayatımıza geri döndüm.